Pozwólcie mi odejść w ramionach najbliższych

„Dziś na świat przyszła Zosia. Odeszła do Pana po 2 godzinach. Wsparcie było na medal. Dziękujemy!” Tymi słowami podzieliła się mama maleńkiej Zosi. Kryje się w nich miłość do dziecka, które odeszło za szybko i wdzięczność za to, że choć na chwilę mogło przyjść na świat.

Listopadowe płomyki

Zimny listopad co roku zaczyna się tak samo. Kwiaty, znicze i szeptane modlitwy… Odwiedzanie bliskich, których nie ma między nami jest trudne, smuci wspomnienie ich pożegnania, zwłaszcza wtedy, kiedy życie zbyt szybko się skończyło. Początek listopada może być jednak momentem powrotu do przeszłości, do chwil szczęścia, szczerego śmiechu, długich rozmów, szybkich spojrzeń, czułego dotyku. Osoby już nie ma, ale pamięć o niej zostanie. Niezależnie od tego, czy trwało 80 lat, czy 2 godziny – każde życie miało sens. I o tym należy pamiętać 1 listopada. Bo to nie czas smutku, ale wspomnień o tych, których kochaliśmy i kochamy nadal. Tak jak rodzice kochają Zosię.

Zosia

Rodzice Zosi wiedzieli, że ich córka narodzi się chora. Przez dziewięć miesięcy oczekiwania spotkali na swojej drodze różnych ludzi. Pojawiali się tacy, którzy rozumieli ich decyzję i pragnienie, aby Zosia przyszła na świat. Inni namawiali młodych rodziców do przerwania ciąży. Oni jednak od początku cieszyli się, że Zosia pojawi się w ich życiu. Przecież to ich dziecko, choroba tego nie zmienia. Uczucia rodziców nie znikają, niezależnie od okoliczności. Kiedy kilkuletni maluch zaczyna chorować, rodzice poświęcają wszystko, co mają po to, aby chronić, dać opiekę. To samo spotkało rodziców Zosi, a jedyną różnicą jest czas. Zosi już nie ma, ale wspomnienie o tym, że przez krótki czas była, zostanie z rodzicami na zawsze.

„Pozwólcie mi odejść w ramionach najbliższych”

Taki tytuł nosi książka pod redakcją Krzysztofa Szmyda, Katarzyny Urbaniak i Agnieszki Dytman-Stasieńko. Powstała, aby pokazać, że każde – nawet najkrótsze – życie ma sens. Również tutaj – w wirtualnym świecie – co tydzień będziemy dzielić się doświadczeniami i świadectwami. Pamięć o nieobecnych jest ważna, tak jak istotne jest mówienie tym, że mimo nieuleczalnej choroby, istnieje szansa na krótkie, ale pełne miłości życie.

Czytaj więcej z blog

Kontakt

Stowarzyszenie Medyczne Hospicjum dla Dzieci Dolnego Śląska „Formuła Dobra”
ul. Bujwida 47, 50-368 Wrocław
NIP 8943068116, KRS 0000582875
Nr konta: 64 2030 0045 1110 0000 0417 6840
Dla wpłat w EUR: 43 2030 0045 3110 0000 0036 6580. SWIFT GOPZPLPWXXX

Adres naszego biura (adres korespondencyjny):
ul. Traugutta 57/59, 50-417 Wrocław
+ 48 694 589 004
(fax) +48 71 707 24 61
biuro [at] formuladobra [dot] pl
Zapraszamy do naszego biura Pn. – Pt. 8:00 – 16:00

Nasza siedziba (dane rejestrowe, adres do faktur VAT):
ul. Odona Bujwida 47, 50-368 Wrocław
NIP 8943068116, KRS 0000582875

Koordynator wolontariatu:
Agnieszka Smakulska
+ 48 509 417 425, wolontariat [at] formuladobra [dot] pl

Grupa wsparcia:
Alicja Kaśków
+48 663 355 725, grupa.wsparcia [at] formuladobra [dot] pl

Psycholog hospicjum perinatalnego:
Agnieszka Pasławska
+48 606 406 302, perinatalne [at] formuladobra [dot] pl

Całodobowy dyżur pielęgniarski dla naszych podopiecznych.

W razie nagłej potrzeby dzwoń na nr telefonu:

Numer telefonu
577 651 036

Hospicjum dla Dzieci Dolnego Śląska z siedzibą przy ul. Odona Bujwida 47 we Wrocławiu NIP 8943068116 jest stowarzyszeniem wpisanym w dniu 27.10.2015 do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu, VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, sygnatura ant WR.VI NS-REJ.KRS/15821/16/232, numer KRS: 0000582875.

Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS można pobrać ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości: Wyszukiwarka podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym

Kliknij i wpłać darowiznę

na Hospicjum dla Dzieci Dolnego Śląska
Formuła Dobra
Kliknij i wpłać darowiznę

Kliknij i wpłać darowiznę

na Hospicjum dla Dzieci Dolnego Śląska
Formuła Dobra